Komentarz na VII Niedzielę Zwykłą – 23 lutego 2020 rok

W dzisiejszych czytaniach na różne sposoby wezwani jesteśmy do świętości. W pierwszym czytaniu Pan mówi do Mojżesza: „ powiedz im: Bądźcie świętymi, bo ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!”. W drugim św. Paweł przypomina nam: „Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście”. A w Ewangelii św. Mateusz wzywa nas: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”. Jak się zmierzyć z tym wezwaniem? Czym owa świętość jest? Jak ją osiągnąć?

Pomocą dla nas mogą być słowa jakie usłyszała służebnica Boża Rozalia Celakówna: „Świętość to miłość. Ta dusza dojdzie do najwyższej doskonałości, która najgoręcej Boga ukocha”. A więc chodzi o miłość! A w kim „naprawdę miłość Boża jest doskonała”? W tym „kto zachowuje naukę Chrystusa”. Także o miłości nieprzyjaciół…

Ks. Tomasz Lis

Komentarz na VI Niedzielę Zwykłą – 16 lutego 2020 rok

Któż z nas nie słyszał przykazań: „Nie zabijaj”, „Nie cudzołóż”, „Nie będziesz fałszywie przysięgał, nie mów fałszywego świadectwa”? Nie mamy wątpliwości, ze każdy. Nawet ten najbardziej oddalony od Kościoła, nie mówiąc już o tym, który regularnie uczestniczy we Mszy świętej niedzielnej słyszał je. I co?

Nie mamy też wątpliwości, że z przestrzeganiem przykazań, nawet wśród katolików jest bardzo różnie. Zapewne wiele jest powodów takiego stanu rzeczy.

Dzisiejsze Słowo przychodzi nam z pomocą przypominając nam, że przykazania są nadal aktualne, bo Jezus nie przyszedł je znieść, ale wypełnić. Są one wyrazem mądrości Bożej, a łamanie ich naraża nas na karę piekła ognistego i krzyżuje naszego Pana. Dlatego pokornie wołajmy za psalmistą: „Ucz mnie, bym przestrzegał Twego Prawa i zachowywał je całym sercem”.

Ks. Tomasz Lis

Komentarz na V Niedzielę Zwykłą – 9 lutego 2020 rok

Mądrość, kompetencje, profesjonalizm, elegancki styl bycia to rzeczy same w sobie dobre i pożądane. Jesteśmy wręcz wezwani, by się rozwijać, nabywać nowych kompetencji, nabierać ogłady.

Ale Wielki Paweł dziś mówi nam, że nie przyszedł by błyszczeć słowem i mądrością, a jego mowa nie miała nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości. Wręcz przeciwnie stanął w słabości i bojaźni, i z wielkim drżeniem.

Słowa Pawła nie wzywają nas oczywiście do bylejakości, ale przestrzegają, by naszej wiary, świadectwa nie opierać za mocno na mądrości ludzkiej, czynniku ludzkim lecz na mocy Bożej.

I tak też winniśmy podchodzić do dzisiejszego, ewangelicznego wezwania, by być solą ziemi i światłem świata. Trzeba nam być Bożą solą i Bożym światłem, by sobą nie przesłonić Pana Jezusa i Jego Dobrej Nowiny.

Ks. Tomasz Lis

Komentarz na Święto ofiarowania Pańskiego – 2 lutego 2020 rok

Spójrzmy jak wiele możemy dowiedzieć się o Jezusie Chrystusie w dzisiejszych czytaniach. Pierwsze czytanie mówi nam, że przybędzie On do swej świątyni – czy nie dokonuje się to podczas każdej Mszy świętej?

Psalm mówi nam, że on jest Królem chwały – czy nie obchodzimy uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w ostatnia niedzielę roku liturgicznego?

Drugie czytanie przypomina nam, że stał się uczestnikiem ciała i krwi czyli człowiekiem, upodobnił się do nas – czy to nie święta Bożego Narodzenia? I dodaje, że stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem dla przebłagania za grzech nasze oraz przez swą śmierć pokonuje diabła, który to dzierżył władzę nad śmiercią – czy tych tajemnic nie obchodzimy podczas Świętego Triduum?

Józef i Maryja dziwili się się temu, co o Nim mówił starzec Symeon. A My czy się dziwimy, zachwycamy osobą Jezusa i czy chcemy Go coraz lepiej poznać przez lekturę Biblii i uczestnictwo w liturgii?

Ks. Tomasz Lis

Komentarz na III Niedzielę Zwykłą – 26 stycznia 2020 rok

W 2. czytaniu w dzisiejszej Liturgii Słowa czytamy fragment 1. Listu do Koryntian. Św. Paweł, który przebywa w Efezie dowiaduje się od ludzi pochodzących z domu Chloe, czyli najprawdopodobniej jakiejś rodziny korynckiej, o podziałach, jakie nastąpiły w tej wspólnocie: „Doniesiono mi, […] co każdy z was mówi: «Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa»” (1Kor 1,11-12). Chrześcijanie podzielili się w zależności od jakiego ewangelizatora otrzymali Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie i przez kogo zostali ochrzczeni. Paweł nawołuje swoich podopiecznych do jedności.

Czy to oznacza, że w Kościele nie ma miejsca na różnorodność? Oczywiście, że jest. Ta różnorodność nie może jednak prowadzić do rozłamu. Jedność w różnorodności jest możliwa wyłącznie, kiedy wierni otwierają serca na Ducha Świętego oraz podporządkowują się autorytetowi Kościoła. Tak jak w obliczu zagrożenia rozłamem uczynili to Koryntianie wobec św. Pawła.

Ks. dr Maciej Raczyński-Rożek

Komentarz na II Niedzielę Zwykłą – 19 stycznia 2020 rok

W 1. czytaniu w dzisiejszej Liturgii Słowa czytamy fragment Księgi Proroka Izajasza, w którym zawiera się główne przesłanie tego pisma: „Ty jesteś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię! […] Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi” (Iz 49,3.6). Słowa te mówiące o przyszłym Mesjaszu, można odnieść także do Narodu Wybranego. Pan Bóg wybrał sobie Izraela za swój naród nie po to, aby ten wywyższał się ponad innych, ale po to, aby stał się Jego narzędziem. Dzięki niemu inne narody miały ujrzeć światło prawdziwego Boga.

To przesłanie dotyczy także nas wybranych i powołanych na chrzcie przez Jezusa Chrystusa. Nie możemy zachować dla siebie tego daru, zakopać go w ziemi jak leniwy sługa. Pan Bóg potrzebuje nas jako swoich narzędzi, aby wielu ujrzało Jego światło.

Ks. dr Maciej Raczyński-Rożek

Komentarz na Niedzielę Chrztu Pańskiego – 12 stycznia 2020 rok

W 1. czytaniu w dzisiejszej Liturgii Słowa czytamy fragment proroctwa mesjańskiego z Księgi Proroka Izajasza: „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął” (Iz 42,1). Cechą charakterystyczną zapowiadanego Mesjasza jest to, że spocznie na nim Duch Boży. Duch, którego będzie można poznać po tym, że „nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze, nie złamie trzciny nadłamanej, nie zgasi ledwo tlejącego się knotka” (w. 2-3), a jednocześnie utrwali Prawo Boże na świecie. To proroctwo wypełnia się w Jezusie Chrystusie, o czym świadczy m. in. scena Chrztu Pańskiego. Jak zapisał Ewangelista: „otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego” (Mt 3,16).

Ten sam Duch naznaczył całe życie Jezusa i ten sam Duch jest obecny w Kościele. Tu go możemy znaleźć. Ten sam Duch powinien też wypełniać nasze serca, serca uczniów Chrystusa. Jak pisze św. Jan: „[Jezus rzekł]: Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,35).

Ks. dr Maciej Raczyński-Rożek

Komentarz na II Niedzielę po Narodzeniu Pańskim – 05 stycznia 2020 rok

W 1. czytaniu w dzisiejszej Liturgii Słowa czytamy o Mądrości Bożej, która była już „na początku” u Boga, i której Bóg polecił: „Rozbij namiot w Jakubie!” (Syr 24,8). Natomiast w Ewangelii św. Jana słyszymy o Słowie, które było „na początku” i które „stało się Ciałem i zamieszkało [dosłownie: rozbiło swój namiot] wśród nas” (J 1,14). „Słowo” w języku greckim to Logos. Jest to termin filozoficzny, który oznacza nie tylko „słowo”, ale także „rozum”. Chodzi tu rozum boski, który porządkuje wszystko, co jest na świecie.

To podobieństwo sprawiło, że tradycja Kościoła Zachodniego utożsamia tajemniczą starotestamentalną Mądrość Bożą z osobą Jezusa Chrystusa. Pan Bóg objawił nam, kim jest, a także swój zamysł w stosunku do nas i do świata, nie w jakiejś świętej księdze, czy przekazie ustnym, ale w życiu prawdziwego człowieka, Wcielonego Słowa, w Jezusie Chrystusie. Ten Chrystus pozostał żywy we wspólnocie Kościoła. To tutaj, wpatrując się w Niego, możemy poznawać Boży zamysł Boga w stosunku do nas – uczyć się Bożej Mądrości.

ks. dr Maciej Raczyński-Rożek

Komentarz na Święto Świętej Rodziny – 29 grudnia 2019 roku

Niedziela w oktawie Bożego Narodzenia jest poświęcona Świętej Rodzinie-Jezusowi, Maryi i Józefowi. Jest to piękny wzór dla naszych rodzin i wspólnot.

W filmie pt.,, Prosta historia”, stary farmer opowiada, że kiedy jego dzieci były małe, dawał im patyki i mówił im ,,złamcie je”. I robili to z łatwością. Potem kazał im związać patyki razem i złamać je. Oczywiście nie mogli. Wtedy mówił: ,,Ta wiązka, to rodzina”. Dlatego inwestowanie w swoją rodzinę, to najlepsza inwestycja naszego życia.

Podziękujmy dzisiaj Panu Bogu za naszych rodziców, którzy przekazali nam życie i wartości, dzięki którym dziś jesteśmy ludźmi wierzącymi.

Ks. Michał Dubicki

Komentarz na IV Niedzielę Adwentu – 22 grudnia 2019 roku

Dzisiaj przeżywamy ostatnią Niedzielę adwentowego czuwania. Bohaterem końca adwentu jest Św. Józef. Św. Józef znalazł się w sytuacji jak to mówimy czasami patowej. Przeżywa on wielką rozterkę i nie wie co zrobić. Jego Oblubienica jest przy nadziei, a on wie, że nie jest ojcem dziecka. Postanawia chronić Maryję i Dzieciątko chociaż wie, że według przepisów Prawa mógłby Maryję oddalić od siebie.

W tej ciemnej dolinie swego życia Józef odkrywa drogę, na którą zaprasza go Pan, mówiąc ,,Nie bój się Józefie, wziąć do siebie Maryi”. I Józef nie stawia pytań, warunków, nie żąda wyjaśnień. Jak przystało na męża wiary, podobnie jak kiedyś Abraham, wyrusza w drogę, by odpowiedzieć swym życiem na Boże wezwanie.

Józef daje nam przykład autentycznego męstwa, odpowiedzialności i wewnętrznej siły, która znamionuje ludzi bez reszty oddanych Bogu. Jest dla nas wzorem człowieka, który głosi Ewangelię nie za pomocą słów, lecz przez milczącą postawę konsekwentnego podążania za wolą Boża w życiu bez względu na okoliczności. Naśladując Św. Józefa, możemy być pewni, że również w naszym życiu w szczególny sposób zagości błogosławieństwo dane nam od Boga.

ks. Michał Dubicki

Komentarz na III Niedzielę Adwentu – 15 grudnia 2019 roku

Staje dziś przed nami jeden z patronów Adwentu- Św.Jan Chrzciciel-uosobienie mocy. Wychowany na pustyni:w postach i modlitwach, wyrastający ponad przeciętność-twardy człowiek. Bez wątpienia Jan był przeciwieństwem trzciny i miękkiego życia. Wewnętrznie spójny człowiek bez światłocieni.

W nas jest także obecna potrzeba mocy i płynące z niej poczucie bezpieczeństwa. Może dlatego tak chętnie utożsamiamy się z bohaterami, którzy walcząc po stronie dobra niestrudzenie i do końca niszczą zło depcząc jego przejawy aż do ostatecznego zwycięstwa.

Św. Jan Chrzciciel zaprasza nas do ewangelicznego radykalizmu. Aby odpowiedzieć na to Janowe ale też i Boże wezwanie do przemiany, nawrócenia i prostowania naszych krętych ścieżek życia, trzeba najpierw zdać sobie sprawę, że pomimo wszystko coś jest nie tak. Problem leży w tym ,,coś”. Jak je rozumiem, a wię c co chcę zmienić w swoim życiu? Ludzie, którzy przychodzili do Św. Jana nad brzeg Jordanu szukali drogowskazu w nauczaniu proroka. A jakie kryterium pomaga mi w weryfikowaniu i prostowaniu krętych ścieżek życia? Czy jest to Pan Bóg i Jego Słowo?

Ks. Michał Dubicki

Komentarz na II Niedzielę Adwentu – Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – 08 grudnia 2019 roku

II Niedziela Adwentu jest w tym roku jednocześnie uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP. Ewangelia przekazuje nam słowa pozdrowienia Archanioła Gabriela skierowane do Maryi.

Słowa te pokazują nam wyraźnie, że Łaska otrzymana od Boga tzn. miłość Boża, której nam udziela, nie jest odpowiedzią na naszą doskonałość życia potwierdzoną pobożnymi dziełami.

Maryja uczy nas swoja postawą, jak przez całkowite poddanie się woli Bożej należy ów dar przyjmować. Warto bowiem uświadomić sobie to, że u podstaw wszystkiego co mamy najcenniejszego tkwi nie nasza zasługa , ale Boże obdarowanie. A przecież obdarowujemy tych, których kochamy, a dar miłości Boga jest tego wyrazem. Łaska Boża to nie zapłata za miłość, lecz jej szczególny przejaw. Otrzymujemy ją nie dlatego, że sami kochamy, ale przede wszystkim dlatego, że jesteśmy kochani przez Boga jako Jego dzieci.


Ks. Michał Dubicki

Komentarz na I Niedzielę Adwentu – 01 grudnia 2019 roku

Rozpoczął się czas Adwentu, czyli czuwania. A czuwanie to wewnętrzna gotowość , szczególna dyspozycja serca, która powinna rozpalać w nas tęsknotę i pragnienie zjednoczenia się z Tym, na kogo oczekujemy. Przez ową czujność stajemy się podobni do siebie. Tak jak oblubienica do oblubieńca, kochany do kochającego, jak człowiek do Boga.

Na tym bowiem polega istota duchowej czujności, aby być w nieustannym procesie, w dojrzewaniu do pełnej gotowości na przyjście Pana. A ten, kto żyje w taki sposób stroni od nieprzyzwoitości, od uczynków ciała czy ciemności grzechu. Bo wie, że przyjście Pana jest blisko i choć nie wie kiedy ono nastąpi to wciąż żyje w jego perspektywie.

Ks. Michał Dubicki

Komentarz na Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata – 24 listopada 2019 roku

W jak różny sposób może zachowywać się człowiek w obliczu śmierci. Współczesna psychologia zapewne mogłaby wiele powiedzieć na ten temat. Nie będziemy się jednak zajmować koncepcjami psychologicznymi.
Paradoksalnie, w Uroczystość Chrystusa Króla czytamy Ewangelię o męce i śmierci naszego Pana i Zbawiciela. W czysto ludzkim rozumowaniu – o Jego ostatecznej klęsce. Jednak my wierzymy, że śmierć Chrystusa jest źródłem naszego życia, a Jego pozorna porażka – źródłem naszego zwycięstwa nad złem.
Zrozumiał to w ostatniej chwili swojego życia jeden ze skazańców. Tradycja nazwała go Dobrym Łotrem.

ks. dr Waldemar R. Macko

Komentarz na XXXIII Niedzielę Zwykłą – 17 listopada 2019 roku

Zapowiedź zburzenia świątyni, zjawiska, które poprzedzą to wydarzenie, pojawienie się fałszywych proroków, wreszcie prześladowanie uczniów, to główne wątki dzisiejszej Ewangelii. Chociaż, jak wiemy z historii, zburzenie świątyni miało miejsce w stosunkowo nieodległej przyszłości od zapowiedzi sformułowanej przez Jezusa i choć wspomniane zjawiska towarzyszą ludzkości przez cały czas, aż do dziś, to nie możemy oprzeć się myśli o końcu świata. Dlaczego odnosimy takie wrażenie? Zapewne dlatego, że fakt zburzenia świątyni jednoznacznie wskazuje na koniec pewnej epoki i może być odczytany jako obraz ostatecznego końca. Zaś wspomniane tragedie ukazują nam kruchość naszej egzystencji.
Jednak najważniejsze są dwa pouczenia zawarte w dzisiejszej Ewangelii. Pierwsze: „Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono” i drugie: „Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”. Wobec zamętu panującego we współczesnym świecie, który dotyka każdej sfery naszego życia, są one dla nas bardzo istotnym drogowskazem.

ks. dr Waldemar R. Macko