Klimaty św. Anny nr 653 – Numer specjalny – 12 września 2021 rok

Wydanie poświęcone Kard. Stefanowi Wyszyńskiemu. Spis treści:

  • Kalendarium życia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . str. 1
  • Testament duchowy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . str. 9
  • List Jana Pawła II. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . str. 10
  • Ks Kard. Stefan Wyszyński a Wilanów – „Pro Memoria” Zapiski z lat 1948-1980 dotyczące parafii św. Anny w Wilanowie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . str. 11
  • Ks Kard. Stefan Wyszyński w Wilanowie – homilia z dn. 9.03.1969 r. „Jesteśmy dziećmi Bożymi”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . str. 13
  • Ks Kard. Stefan Wyszyński w Wilanowie – 100-lecie parafii w Wilanowie – homilia z dnia 4.12.1970 r. „Dziękczynienie za przeszłość, teraźniejszość i przyszłość . . . . str. 16
  • Ks Kard. Stefan Wyszyński w Wilanowie – Przemówienie podczas Nabożeństwa Różańcowego w I sobotę miesiąca w Uroczystość Aniołów Stróżów 2.10.1976 r. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . str. 19

Redakcja Klimatów św. Anny składa serdeczne podziękowania panu Krzysztofowi Kanabusowi za udostępnienie materiałów i zdjęć do przygotowania numeru specjalnego.
Dziękujemy paniom z Instytutu Prymasowskiego za zapisanie (z nagrania) oraz udostępnienie homilii kard. S. Wyszyńskiego wygłoszonych w kościele św. Anny w Wilanowie.

Publikacja „Słowa jak dzwon”.

Homilie Ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego wygłoszone w kościele św. Anny w Wilanowie:

  • Homilia z dnia 9.03.1969 r. „Jesteśmy dziećmi Bożymi”.
  • 100-lecie parafii w Wilanowie – homilia z dnia 4.12.1970 r. „Dziękczynienie za przeszłość, teraźniejszość i przyszłość”.
  • Przemówienie podczas Nabożeństwa Różańcowego w I sobotę miesiąca w Uroczystość Aniołów Stróżów 2.10.1976 r.

Publikacja dostępna w cenie 8 zł od 6 września 2021 r. w kościele – stolik z prasą.

3.09.-14.09.2021r. – Wystawa plenerowa „Czas to miłość”.

„Czas to miłość” – wystawa plenerowa upamiętniająca prymasa Stefana Wyszyńskiego usytuowana przed kościołem św. Anny w Wilanowie.

Ekspozycja przygotowana przez Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.

Na ekspozycji w nowatorskiej formie graficznej przedstawione zostały najważniejsze słowa Prymasa Tysiąclecia z kolejnych dekad jego życia. Znalazły się na niej także archiwalne fotografie oraz istotne punkty biografii prymasa. Wybrane maksymy mają charakter uniwersalny, wciąż mogąc stanowić życiowy drogowskaz dla każdego odwiedzającego wystawę.

100-lecie Legionu Maryi.

W naszej parafii Legion Maryi istnieje już 31 lat. Spotykamy się na wspólnej z NIEPOKALANĄ cotygodniowej modlitwie, w każdy poniedziałek, po mszy św. o 18.00 w dzwonnicy. Serdecznie zapraszamy wszystkich, którzy powierzają swoje życie TEJ, KTÓRA ZDEPCZE GŁOWĘ SZATANA.

3.09/4.09 – Nocna Adoracja Najświętszego Sakramentu w ciszy w intencji ” Zatrzymania aborcji”.

1. Osoby, które chcą zadeklarować swój udział w nocnej Adoracji Najświętszego Sakramentu, zachęcamy do wpisania się w grafik, w załączonym linku, w wybranej przez siebie godzinie. W razie trudności z zapisaniem, prosimy o kontakt z Koordynatorką p. Agnieszką Mendrzycką: email: agnieszka.mendrzycka@gmail.com

GRAFIK: https://docs.google.com/spreadsheets/d/1-g_ada7hjTg6Zm-KTD5vYeBkMQK8yd9_8rIGrnWd0ps/edit?usp=drivesdk

2. Dla chętnych, polecamy film wyjaśniający zjawisko aborcji, jej tragiczne skutki i ogrom cierpienia jakie niesie ze sobą. 

 FILM: https://youtube.com/watch?v=VIK6VmQF97k&feature=share

29.08.2021 r. godz. 8.30 – Msza Św. w 10. rocznicę śmierci Ks. Prałata Bogusława Bijaka

W tym roku mija 10 lat od śmierci ks. prałata Bogusława Bijaka, proboszcza parafii św. Anny w Wilanowie w latach 1980-2005.

Zapraszamy na Mszę Świętą w intencji księdza prałata Bogusława Bijaka w niedzielę, 29 sierpnia 2021 r. o godz. 8.30.

Dziesiąta rocznica śmierci księdza Prałata Bogusława jest dobrą okazją do przypomnienia tej zasłużonej postaci, tak dla Wilanowa, jak i dla miejscowej parafii św. Anny. Bardzo długa, bo dwudziestopięcioletnia posługa duszpasterska w Królewskim Wilanowie, pozostawiła niezatarte ślady jego działalności na niwie duchowej, kulturalnej oraz gospodarczej.

Mały Boguś przyszedł na świat 9 czerwca 1930 r. w Ożarowie, gmina Opole Lubelskie jako syn Leona i Antoniny z domu Oszust małżonków Bijak. Był najstarszym z rodzeństwa, miał brata Teodora i siostrę Władysławę. Miejscowość Ożarów należy do parafii Kluczkowice, której siedziba i kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy znajdują się w miejscowości Wrzelowiec. Jest to region wybitnie rolniczy, dlatego już jako dziecko

Bogusław znał pracę na roli i doceniał wysiłek rolników, stając się później ich rzecznikiem i kapelanem. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Wrzelowcu, do której uczęszczał w latach 1937 – 1944 oraz średniej – liceum ogólnokształcącego w gminnym Opolu Lubelskim, gdzie wykazywał zdolności do przedmiotów ścisłych i technicznych, zapisał się na Wydział Geodezji Politechniki Warszawskiej. Jednocześnie uczęszczał na wykłady prowadzone przez architekta Stanisława Żaryna z dziedziny konserwacji zabytków. Tak wspomina księdza Bogusława prof. Jan Żaryn syn Stanisława:
„Kiedy się urodziłem w 1958 r., ksiądz Bogusław był już obecny w naszym domu rodzinnym. Jako student Politechniki Warszawskiej uczęszczał na zajęcia mojego ojca Stanisława znanego architekta i konserwatora zabytków. W 1961 r. ksiądz Bogusław został wikariuszem w naszej parafii św. Aleksandra. Trzy lata później mój ojciec już nie żył. Gdy skończyłem siedem lat, zostałem ministrantem. Ksiądz Bogusław zorganizował dla nas studium lektorskie dla kształtowania postaw służby liturgicznej”.

Bogusław będąc jeszcze studentem Politechniki wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk księdza Kardynała Stefana Wyszyńskiego w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – 8 grudnia 1956 r., dwa miesiące po wyjściu Prymasa z komunistycznego więzienia w Komańczy.

Pierwszą parafią do której trafił ksiądz wikary Bogusław był Leoncin z kościołem św. Małgorzaty, drugą podwarszawski Piastów z parafią Matki Bożej Częstochowskiej. Kolejną była parafia warszawska św. Andrzeja przy ulicy Chłodnej. Łącznie w tych trzech parafiach ksiądz Bogusław spędził tylko pięć lat. Natomiast w 1961 r., jak wyżej wspomniano, trafił jako wikariusz do warszawskiej parafii św. Aleksandra przy Trakcie Królewskim, gdzie spędził 19 lat. Jednocześnie z posługą w parafii św. Aleksandra, podjął pracę w warszawskiej Kurii Metropolitalnej, pracując w niej do 1990 r., jako notariusz i dyrektor Wydziału Duszpasterstwa. Był twórcą wydawnictwa, a także zorganizował drukarnię publikującą między innymi kazania księdza Jerzego Popiełuszki, a po jego śmierci, wspomnienia o tym wielkim polskim patriocie i męczenniku.

W 1976 r. nadano mu przywilej noszenia pierścienia, rokiety i mantoletu – oznak i strojów przysługujących biskupom i prałatom Kościoła Katolickiego. Pracując w Kurii jednocześnie studiował w Akademii Teologii Katolickiej historię sztuki i teologię.

Współdziałał z księżmi Franciszkiem Blachnickim i Wojciechem Danielskim, organizując w Archidiecezji Warszawskiej młodzieżowy Ruch Światło – Życie. Dla młodzieży ze Stolicy prowadził wykłady oazowe m.in. na Kopiej Górce w Krościenku nad Dunajcem. W podwarszawskiej Magdalence, dla warszawskich grup młodzieżowych, zorganizował ośrodek rekolekcyjny, który w 1977 r. odwiedził kardynał Karol Wojtyła, żywo interesujący się działalnością oazową.

W 1978 r. Prymas Polski ksiądz Kardynał Stefan Wyszyński mianował księdza Bogusława Asystentem Ruchu Ludowego.
Podczas swoich bytności w Wilanowie ksiądz Bogusław widział opłakany stan kościoła św. Anny i budynków parafialnych. Postanowił zwrócić się do Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego, aby mianował go proboszczem w tej historycznej, królewskiej świątyni. A ponieważ dotychczasowy proboszcz ksiądz Konieczny był już starszym, schorowanym człowiekiem, Ksiądz Prymas przychylił się do prośby księdza Bogusława, powierzając mu zarząd tej parafii. Przekazanie zarządu nad parafią miało miejsce 21 stycznia 1980 r.

Księża prałaci Zdzisław Peszkowski – Kapelan Rodzin Katyńskich i Bogusław Bijak wilanowski proboszcz. Zdjęcie ze zbiorów p. Krzysztofa Kanabusa.

Słabnący system komunistyczny, strajki robotnicze wybuchające w Polsce, spowodowały zelżenie nacisków na Kościół ze strony władz. Doskonale wykorzystał to ksiądz Bogusław. Metodą małych kroczków, przez te wszystkie 25 lat swojej posługi proboszczowskiej, realizował to co zamierzył na początku swej bytności w Wilanowie. Wykazując przy tym swoje duże umiejętności organizacyjno – gospodarcze.

Oddajmy jeszcze raz głos znanemu historykowi prof. Janowi Żarynowi, który po śmierci księdza prałata Bogusława tak w „Rzeczypospolitej” wspominał zmarłego:
„Odbudował domy parafialne, a świątynię uczynił jedną z najpiękniejszych stolicy. Wybudował Dzwonnicę Trzeciego Tysiąclecia i Dom Prymasa Polski, w którym do dziś mieszka Kardynał Józef Glemp. Jego parafia z budynkami i ogrodem stała się znana w całym kraju, gdy pod koniec 1988 r. został gospodarzem historycznego spotkania między przedstawicielami władzy komunistycznej, a opozycją z udziałem biskupów polskich”.

Swoje zdolności organizacyjne ksiądz Bogusław wykorzystywał podczas pielgrzymek papieskich do Polski. Szczególnie ta pierwsza, historyczna pielgrzymka wymagała właśnie takich, uzdolnionych organizatorów. Nikt w kraju nie organizował jeszcze tak ogromnych uroczystości kościelnych. W uznaniu tych zasług ksiądz Bogusław otrzymał w 1981 r. tytuł honorowego kapelana Ojca Świętego.

W trudnych i tragicznych czasach „stanu wojennego” ksiądz Bijak stał się jednym z bardziej znanych duchownych, szczególnie w środowiskach wiejskich. Władze kościelne delegowały go na kapelana środowiska „Batalionów Chłopskich”, a także duszpasterzem rolniczej „Solidarności”.

Po wprowadzeniu „stanu wojennego”, gdy wszelka działalność społeczna, nie mówiąc o politycznej, była zakazana, ksiądz Bogusław postanowił, że swą działalność społeczną wśród rolników – gospodarzy polskiej ziemi, zbliży do Kościoła i powierzy opiece Tej co Jasnej broni Częstochowy. Za zgodą nowego Prymasa Polski Księdza Arcybiskupa Józefa Glempa, ksiądz Bogusław zorganizował ogólnopolskie dożynki na Jasnej Górze. Były one w rzeczywistości pielgrzymką rolników indywidualnych, a także innych osób pracujących na wsi i z nią związanych. Z pomysłu księdza Bijaka skorzystał ksiądz Jerzy Popiełuszko, organizując w roku następnym pielgrzymkę ludzi pracy do stup Jasnogórskiej Pani.

W wilanowskim kościele wprowadził Msze Święte za Ojczyznę. Pierwszą, która odbyła się 9 marca 1982 r. odprawił razem z księdzem Jerzym Popiełuszką, który dwa i pół roku później, za swą postawę patriotyczną zginął z rąk funkcjonariuszy komunistycznego reżimu.

Prawie natychmiast, po zamordowaniu księdza Jerzego Popiełuszki przez funkcjonariuszy reżimu komunistycznego, ksiądz Bogusław wydrukował w prowadzonej przez siebie drukarni kurialnej, książkę „Bóg i Ojczyzna”, w której opublikował jego kazania głoszone podczas Mszy świętych za Ojczyznę w kościele św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu.

Na terenie wilanowskiej plebanii parafii św. Anny, pod okiem i patronatem księdza Bogusława, odbyło się 15 sierpnia 1989 r., spotkanie działaczy PSL-u z lat 1945-49 i członków „Solidarności” Rolników Indywidualnych. Podczas tego spotkania utworzono tzw. PSL – Wilanowskie. Tego samego dnia powołano również Tymczasowy Naczelny Komitet Wykonawczy, którego prezesem został generał dywizji Franciszek Kamiński, natomiast jego zastępcami Hanna Chorążyna, Franciszek Kieć i Stanisław Laskowski. Trzy miesiące później, ponownie w tym samym miejscu, odbył się II kongres partii. Prezesem ponownie wybrano gen. Kamińskiego, a Hanna Chorążyna została przewodniczącą Rady Naczelnej.

W 1992 r. Ksiądz Prymas Józef Glemp powołał do życia Dekanat Wilanowski, powierzając urząd Dziekana księdzu Bogusławowi Bijakowi.
Gdy na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych upadał w Polsce system komunistyczny, a my poczuliśmy, że i od nas dużo zależy, włączyliśmy się w przebudowę społeczno – polityczną oraz gospodarczą naszego kraju. W Wilanowie ksiądz Bogusław był jednym z bardziej czynnych zwolenników zmiany istniejącego do tej pory porządku. Włączył się w tworzenie komitetu wyborczego w mających się odbyć wyborach do władz samorządowych Gminy Wilanów. Powołany razem z proboszczem parafii św. Elżbiety w Powsinie księdzem Janem Świstakiem i grupą mieszkańców Komitet Wyborczy „Wilanowska Wspólnota” uzyskał 17 mandatów na 22 miejsca w Radzie Gminy. Był to efekt ciężkiej pracy i zmysłu organizacyjnego przede wszystkim księdza Bogusława.

Przed plebanią. Zdjęcie ze zbiorów p. Krzysztofa Kanabusa.

Świątynia Opatrzności Bożej – to nie zrealizowane przyrzeczenie Narodu Polskiego podjęte w czasie trwania Sejmu Czteroletniego. Przeszkodziły temu zamiarowi II i III rozbiór Polski, a w konsekwencji wymazanie naszej Ojczyzny z mapy Europy. Miała powstać na Ujazdowie. Do dzisiejszego dnia zachowała się na terenie Ogrodu Botanicznego tylko grota z Kamieniem Węgielnym. Nie udało się jej także wybudować w czasach II Rzeczypospolitej, choć miejsce na Polu Mokotowskim i projekt Bohdana Pniewskiego był wybrany. Dopiero, gdy 2 maja 1999 r. na polach pomiędzy Wilanowem a Wolicą postawiono krzyż, a Prymas Polski Kardynał Józef Glemp go poświęcił, rozpoczęła się trzecia próba, tym razem pomyślna, wzniesienia Kościoła Opatrzności Bożej – tego Wotum Narodu uchwalonego przez Sejm Rzeczypospolitej w 1791 r. Miesiąc później Ojciec Święty Jan Paweł II pobłogosławił miejsce przyszłej budowy i poświecił Kamień Węgielny.

Sejm w uchwale z dnia 23 października 1998 r. napisał:
„Sejm III Rzeczypospolitej uważa, że śluby złożone przed dwustu laty, Naród powinien pilnie wypełnić. Świątynia Opatrzności Bożej będzie symbolem wdzięczności Narodu za odzyskanie wolności w 1989 r., 20 lat pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II, Jubileusz 2000 lat Chrześcijaństwa”.

Jako lokalizację wskazano pola pod Wilanowem.

Wielkie zasługi przy pozyskaniu terenu pod przyszły kościół oddał ksiądz Bogusław Bijak. To dzięki jego zabiegom pozyskany został ten teren i uwzględniona została w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego, budowa kościoła wraz z obiektami towarzyszącymi. Kościół ten zamyka perspektywę nowej arterii komunikacyjnej, jaką jest Aleja Rzeczypospolitej, stanowiąca przedłużenie historycznego Traktu Królewskiego. Łącząc się niejako symbolicznie z Zamkiem Królewskim – miejscem, gdzie podjęto pierwotną decyzję o budowie tego Wotum.

Ksiądz Bogusław, oprócz tego ze odbudował i odnowił wszystkie stare zabudowania parafialne oraz pobudował wiele nowych obiektów, nie zapominał też o formacji duchowej parafian. Temu celowi służyły odprawiane cyklicznie Msze Święte za Ojczyznę, przyrzeczenia trzeźwości składane corocznie w miesiącu sierpniu, rekolekcje czy też Misje Święte, jak choćby te pamiętne z 2005 r. Praktycznie kończyły one dwudziestopięcioletnią posługę duszpasterską księdza proboszcza w Wilanowie.

Moment zwieńczenia krzyzem Dzwonnicy Trzeciego Tysiąclecia.
Zdjęcie ze zbiorów p. Krzysztofa Kanabusa.

Już pod koniec swojego owocnego życia, wraz ze swoim kuzynem, księdzem dr Pawłem Bijakiem współtworzył nową parafię na Kępie Zawadowskiej pod wezwaniem Posłania Uczniów Pańskich. Budynek kościoła został wybudowany na działce, którą wcześniej, przewidując taką potrzebę, nabył ksiądz Bogusław. Parafię powołał do życia ksiądz Kardynał Józef Glemp w dniu 24 czerwca 2006 r. Powstała ona z terenów trzech parafii: macierzystej św. Anny w Wilanowie, św. Elżbiety w Powsinie i św. Józefa Oblubieńca Maryi Panny w Jeziornie Fabrycznej – Mirkowie.

Podobną działkę nabył ksiądz Bogusław pod Powsinem, gdzie już w niedalekiej przyszłości zaczną powstawać nowe osiedla.

Latem 2006 r. odbyła się w Kolegiacie Wilanowskiej podniosła uroczystość. Razem z dostojnymi Jubilatami księdzem Kardynałem Józefem Glempem Prymasem Polski i prałatem Bogusławem Bijakiem uroczyście obchodziliśmy 50-lecie ich święceń kapłańskich. Ksiądz Prymas i prałat byli kolegami na jednym roczniku podczas nauki w Seminarium. Święceń udzielił im Prymas Tysiąclecia Stefan Kardynał Wyszyński, kilka miesięcy po swoim uwolnieniu z internowania w Komańczy, gdzie był przetrzymywany przez reżim komunistyczny.

rocznica świeceń kapłańskich księdza Prymasa Józefa Glempa
i księdza prałata Bogusława Bijaka. Zdjęcie ze zbiorów p. Krzysztofa Kanabusa.
rocznica świeceń kapłańskich księdza Prymasa Józefa Glempa
i księdza prałata Bogusława Bijaka. Zdjęcie ze zbiorów p. Krzysztofa Kanabusa.

Ksiądz prałat Bogusław Bijak zmarł nad ranem w niedzielę 28 sierpnia 2011 r., po 54 letniej, owocnej posłudze kapłańskiej. Dowiedzieliśmy się o tym smutnym fakcie z ust księdza Pawła Bijaka, który tego dnia odprawiał Mszę Świętą dożynkową w Powsinie.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kolegiacie wilanowskiej dnia 5 września 2011 r. Przewodniczył im Metropolita Warszawski Ksiądz Kardynał Kazimierz Nycz w asyście Prymasa Seniora Kardynała Józefa Glempa, który wygłosił Słowo Boże i licznego duchowieństwa. Nie zabrakło także parafian, zakonnic, pocztów sztandarowych i licznie przybyłych wiernych z różnych stron Polski i nie tylko. Ciało zmarłego spoczęło w kaplicy na wilanowskim cmentarzu.

Ksiądz prałat Bogusław Bijak za pracę duszpasterską oraz na polu działalności publicznej został uhonorowany m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Prałatem Honorowym Jego Świątobliwości, Nagrodą im. Biskupa Romana Andrzejewskiego, Orderem Ecclesiae populoque servitium praestanti, Medalem Pro Masovia.

Krzysztof Kanabus

Źródło:

Dokumenty z archiwum parafii św. Anny w Wilanowie
Wspomnienia księdza Pawła Bijaka i parafian
Ksiądz Grzegorz Kalwarczyk – „Jubileuszowy Rocznik Archidiecezji Warszawskiej 1998”
Wspomnienia prof. Jana Żaryna
Ks. Bijak Paweł – „Ks. Prałat Bogusław Bijak (1930 – 2011) duszpasterz i wychowawca”, Biografistyka Pedagogiczna, rok 2 (2017) nr 1, Lublin – Warszawa 2017

4.07.-29.08.2021r. – Wystawa malarska – Zobaczyć muzykę mistrzów

„Jedyna rzecz, jaka mnie powstrzymywała, to moja sztuka. Naprawdę bowiem wydawało mi się niemożliwe opuścić ten świat, zanim stworzę wszystkie dzieła, które czuję, że muszę skomponować” − pisał Ludwig van Beethoven jesienią 1802 roku, kiedy postępująca utrata słuchu niemal doprowadziła go do samobójstwa.

Muzyka tego wielkiego kompozytora naznaczona jest niewątpliwie jego „głuchotą”. Beethoven, pozbawiony możliwości usłyszenia dźwięku zapisywanych przez siebie nut, stworzył swoje najwybitniejsze dzieła. Ograniczenie zmysłu, który wydawał się być konieczny do układania harmonii dźwięków, ukazało niezwykły paradoks, za którym skrywał się geniusz. Nie mogąc usłyszeć swojej muzyki, musiał ją doświadczyć wyobraźnią, obrazami, które w ciszy wybrzmiewały wyraźniej i mocniej. W niej rodziły się najpiękniejsze melodie. Oto powód, dla którego forma malarska może stanowić klucz do zrozumienia niezwykłego procesu, którego owocem były najpiękniejsze dzieła, jakie po sobie pozostawił.

Cykl obrazów Pani Elżbiety Czaplińskiej-Kani, poświęcony twórczości tego kompozytora, zdaje się niejako dotykać w swojej formie geniuszu twórczego Ludwiga van Beethovena. Stanowić może swoistą „lobotomię” procesu powstawania tych niezwykłych dzieł muzycznych. Obrazy artystki są propozycją ich odczytania, niosącą w swym przekazie subiektywne odczucia autorki. Nie przeszkadza to jednak w doświadczeniu w jej kompozycjach malarskich, ujętych w formie abstrakcji, tego, co możemy określić jako „odczuwanie muzyki”. A wydaje się, że właśnie ten sposób materializowania dźwięków mógł sprawić, że pięciolinia pod palcami Beethovena została zapisana nie tyle nutami, co obrazami płynącymi z głębi serca, wyrażającymi całe bogactwo jego wnętrza. Cykl sześciu obrazów Pani Elżbiety Czaplińskiej-Kani został zainspirowany fragmentami tak wybitych dzieł, jak: Sonata nr 14 Cis-moll op. 27 nr 2, Sonata nr 17 D-moll op. 31 nr 2, V symfonia C-moll op. 67, Bagatela A-moll WoO 59, Missa Solemnis D-dur op. 123, IX Symfonia D-moll op. 125. Prowadzi do spotkania nie tylko z pięknem melodii, ale przede wszystkim z samym ich niezwykłym Twórcą.

ks. Maciej Czapliński

                                                                                     

19.03.2021-19.03.2022 – Kaplica Jubileuszowa

przy ul. Husarii 55/57

DEKRET

Penitencjaria Apostolska dla pogłębienia pobożności i zbawienia dusz wiernych, mocą uprawnień w specjalny sposób sobie nadanych przez Ojca Świętego, z Bożej Opatrzności papieża Franciszka, mając na uwadze prośby niedawno skierowane przez Najczcigodniejszą Matkę Agnes Jaszczykowską, Przełożoną Generalną Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa, którego to Dom Generalny znajduje się w Warszawie, w Jubileusz setnej rocznicy tegoż Zgromadzenia, z niebieskich skarbnic Kościoła szczodrze udziela odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (Spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego). Siostry, przyjaciele Zgromadzenia oraz wierni świeccy, którzy szczerze żałują za grzechy jak również kierujący się miłością, od dnia 19 marca 2021 do dnia 19 marca 2022, mogą go uzyskać dla siebie lub też ofiarować jako wsparcie dla dusz wiernych przebywających w czyśćcu, jeśli pielgrzymując nawiedzą kaplicę Domu Macierzystego lub też gdziekolwiek spoglądać będą na jakąkolwiek świątynię wyżej wspomnianego Zgromadzenia i tam z właściwym usposobieniem, pobożnie, będą uczestniczyć w dniach świątecznych i obchodach jubileuszowych, jak zostało to przedłożone w niedawno przedstawionej prośbie, lub przynajmniej poświęcą odpowiedni czas na nabożne rozważania, które zakończą modlitwą Ojcze nasz, wyznaniem wiary oraz wezwaniami do Pana Naszego Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego i Najświętszej Maryi Panny Bolesnej.

Osoby w podeszłym wieku, chorzy i wszyscy, którzy z poważnej przyczyny nie mogą opuszczać domu, również będą mogli uzyskać odpust zupełny, wzbudzając w sobie odrazę do wszelkiego grzechu i pragnienie wypełnienia, gdy tylko nastąpi taka możliwość, trzech zwyczajowo przyjętych warunków, jeśli włączą się duchowo w obchody jubileuszowe, ofiarując miłosiernemu Bogu swoje modlitwy i cierpienia oraz doświadczane przez nich życiowe trudności.
Aby móc łatwiej dostąpić łaski przebaczenia na mocy władzy kluczy Kościoła, za sprawą miłości pasterskiej, Penitencjaria usilnie prosi, aby kapłani, posiadający odpowiednie uprawnienia do spowiadania, z ochoczym i wspaniałomyślnym nastawieniem oddali się sprawowaniu sakramentu pokuty.
Obowiązuje na czas jubileuszu Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa, bez względu na jakiekolwiek inne postanowienia.

Wydano w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, dnia 9 marca, Roku Pańskiego 2021.

Mauro kard. Piacenza, Penitencjarz Większy

Krzysztof Nykiel, Regens