W dzisiejszym drugim czytaniu z 1. Listu do Tymoteusza znajdujemy fragment, który dobrze obrazuje nam relację chrześcijanina do władzy świeckiej. Dodajmy, że była to wtedy władza królów pogańskich, często prześladujących chrześcijan. Paweł nakazuje: „Polecam przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były […] za królów i za wszystkich sprawujących władzę” (2,2). Komentując ten fragment, Żyd mesjanistyczny, David Stern, przypomina, że nie jest to nowe polecenie. W czasach niewoli babilońskiej, przez proroka Jeremiasza, Pan Bóg nakazał modlić się o pomyślność Babilonu: „Starajcie się o pomyślność kraju, do którego was zesłałem. Módlcie się do Pana za niego, bo od jego pomyślności zależy wasza pomyślność” (Jr 29,7). Celem chrześcijan nie było więc nigdy zniszczenie porządku zewnętrznego tego świata i wprowadzenie civitas christiana, ale życie królestwem Bożym pod jakimikolwiek rządami. Mamy się natomiast modlić, aby ziemskie rządy były tak sprawowane, żebyśmy „mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością”.
ks. Maciej Raczyński-Rożek