Na początku Wielkiego Postu w Środę Popielcową w Ewangelii otrzymaliśmy trzy instrumenty, środki do ręki jakimi są jałmużna, modlitwa i post, którymi mamy umiejętnie się posłużyć, by choć o krok uporządkować, poprawić naszą relację z Bogiem, bliźnim i samym sobą. Jak to bywa ze środkami mogą one być przez nas dobrze lub źle użyte.
Wydaje się, że dzisiejszy psalm responsoryjny może nam podpowiedzieć, uwrażliwić na pewną dynamikę postawy wewnętrznej, która jest niezbędna, by nasz wysiłek podjęty w tegorocznym Wielkim Poście okazał się prawdziwie owocny i trwały.
Po pierwsze uznaj pokornie swoją słabość i zdolność do popełnienia grzechu: „Uznaję bowiem nieprawość moją…”.
Po drugie w swej kondycji wołaj ufnie do Pana, by okazał swe miłosierdzie: „Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej…”.
Po trzecie uznaj prawdziwie, że to Bóg ma inicjatywę, Jego łaska jest pierwsza, tylko On daje wzrost: „Stwórz, Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha”.
ks. Tomasz Lis